ترانه دلتنگی


دلم براي نقاشيهاي كودكي تنگ شده

براي آسمان آبي

زمين سبز پر گل

خانه اي با شيرواني قرمز...

براي آدمهاي هميشه خندان

و پرنده هاي در حال پرواز...

 

در اين روزهاي خاكستري

كنار اين همه آدم عبوس

و آسمان بي پرنده

دلم هواي روزگار كودكيم را كرده

روزهاي خيلي دور

رويايي گم شده ...

آه مادر

نگاهم كن

من هم مثل تو

اين روزها چقدر پير شده ام


گ. ا.

+ نوشته شده در  یکشنبه یکم اسفند ۱۳۸۹ساعت 11:6  توسط گیلدا ایازی  |