ترانه دلتنگی

توانستم دو گل را

از بوته های شمعدانی جدا کنم

دو گل را از بوته های شمعدانی جدا کردم

در لابلای صفحات کتاب گذاشتم

تا برای پیری ام اندوخته باشد

این صفحات کتاب با عقاید کهنه و پوسیده

در پیری به من کمکی نخواهد کرد

در پیری فقط امیدم به این دو گل شمعدانی است

..........

احمدرضا احمدی

دستانِ من نمی‌توانند
نه نمی‌توانند
هرگز این سیب را
عادلانه قسمت کنند
تو
به سهم خود فکر می‌کنی
من به سهم تو

.....

گروس عبدالملکیان

هر روز
اندکی مردن
و گاه بسیار مردن
برای اینکه
زنده باشیم

.........
بیژن جلالی

سخت است آدم‌برفي
سخت است
روشنايي روز را دوست داري
دل‌دل مي‌کني نکند بيايد

............

شمس لنگرودی

كابوس هاي خانه را
با نفس هاي بريده بريده
ثبت مي كنم

دروغي ست
آفتاب ناديده را
با هزار و يك زبان مدح گفتن
وفتي كه شب افتاده است
بختك وار بر پنجره ام

(۲) شب کامل

چراغ را خاموش کن

سرتا پا ستاره ام

و به آغوشم بیا

بی ماه

شب کامل نمی شود

(۳) سهم ما

این نرده بام شکسته

تو را به جایی نمی برد

خورشید دور است

و سهم ما

همین سراب هاست که می سازد.

..........

رضا چایچی

شماطه های ساعت را روی خودم میکشم

زنگ میخورم / در پتویی که از من تا تو/کنار آمده است

بیدار میشوم در روز نامه های صبحی که تیترش از اسم تو اقتباس شده ...

دنیا بدون ِ تو شبیه مردی شلخته است که

همیشه دنبال نداشته هایش / میگردد

...

تا چشم های من از دهن نیفتاده / بیدار شو

لب های به هم چسبیده/ لیوان چای نمیخواهند

من کمی بیشتر از تختخواب / به تا خوردن در آغوشت محتاجم

کمی بیشتر از لباس هایت / به تو آمدن را / میخواهم

کمی بیشتر از تمام سربه زیر بودنم ...

بگذارخورشید هر چه میخواهد لای موهایت ،جان بکند

فانوس ِ دریایی که سایه بان نمیخواهد ...

میخواهم با تو سرتمام ِ اسب های چوبی ِ کودکیمان شرط بندی کنم

و از تو تنها / دلت را / ببرم

ببرم سمت ِ کوه هایی که از تونل هایشان (به رویت نیار ، شرمنده میشوند)ا

حالا که در آغوش هم /اتراق کرده ایم

بیدار شو

ریملت را بکش / ریل هایت را بیاور

بیا از ایستگاه / ایستش را بردار ...

سوزن بان شو / به تمام نرفته هایم مسیر بده ...

تا مزرعه به مزرعه از موهایت /بگذرم

درو شوم در تابستان تنت ...

...

سوزن بانو ... ا
بیدار شو ... ا

تا دیر نشده باید جای جاده ها را با قصه ها عوض کنیم

چشم امید مترسک ها به ماست ....

آنها یک پا که دارند / یک پای دیگر که قرض بگیرند

تمام آرزو هایشان برآورده خواهد شد ...

بیدار شو

چشمهایت را که باز کنی خدا حساب ِ کار دستش می آید ..........

.............................
هومن شریفی

بیا باز فریب بخوریم
تو فریب حرف های مرا و
من فریب نگاه تو را ...

مگر زندگی چه می خواهد به ما بدهد
که تو از من چشم برداری و
...من نگویم
که دوستت دارم

........

شهاب مقربین

شهاب مقربین

لازم نيست دنياديده باشد
همين که تو را خوب ببيند
دنيايي را ديده است

از ميليون‌ها سنگ همرنگ
که در بستر رودخانه بر هم مي‌غلتند
فقط سنگي که نگاه ما بر آن مي‌افتد
زيبا مي‌شود
.....
عباس صفاري

هر صبح ما مردگان متحرک

با صورتكهای خندان و خنجرهايي فرورفته در پشت

اداي زندگان خوشبخت را درمیاوریم

و پشت ويترين مغازه ها

حراج مرگ

با طعم و رنگهای متنوع را 

تماشا میکنیم...

و عشق سالهاست كفن پوسانده

بوی باران در خاطره مرده کسی تاب نمیخورد

و آنقدر زمين با درختان مصنوعي براقش

به آسمان بيلاخ داده

كه خدا پشيمان

خودش را به قعر جهنم تبعيد كرده

شاید لحظه ای بی کابوس بخوابد...

 .........

گ. ا.

گمان میکنی آیا
اگر چنین در آغوشت بگیرم
و در آفتابی ترین روز خدا پنهان شویم
عصر جمعه پیدایمان کند؟
گمان میکنی
... اگر این گونه سر به شانه ات بگذارم
و در شعری کوتاه
جهان را باژگونه بسرایم
:جبرئیل میتواند بم و خشدار نجوا کند
تقدیر چنین نیست؟
..............

گراناز موسوي

گریه را من می کنم
سیفون را تو می کشی
برمی گردیم سر سفره ای
که فقط به اندازه ی دو نفر جا دارد
چایت را تلخ بخور!
وقتی شیرین هم
اسطوره ای ست
که می خواست با دو نفر بخوابد

.....

سیدمهدی موسوی

گاهی وسوسه میشوی که نباشی... اما...

از سرنگ های خواب آور که بگذری طناب ها هم تو را از زمین بر نمیکشند تا وقتی که

چشمانت بر روی زمین به چیزی زل زده

..........
هومن شريفي

.......

شهاب مقربین

.....

لیلا کردبچه

از زمین که بگذرم جهنم دیگر کاری ندارد
کمی آتش و بیگاری و سین جیم
سخت است زمین
با سوختن و ساختن و سین جیم و زایمان
که هر چه می زاییم
باز هم آن کسی که باید
به دنیا نمی آید

........
لیلی گله داران

(۱)

وسواس دوست داشتن
مرا بیاد ماهی قرمزی میندازد
که در آبهای تنگ بلور
به آرامی
خواب رفته است
یک روز ماهی قرمز
از آب سبک تر خواهد شد
و دستی ماهی قرمز را – که دیگر نه ماهی ست
و نه قرمز
از پنجره
به باغ
پرتاب خواهد کرد
تا باران خاکستری مرغان ماهیخوار
بر برگ های سپیدار و زردآلو
فرو ریزد...!

...

(۲)

دست های ما
کوتاه بود
و خرماها
بر نخیل
ما دست های خود را بریدیم
و به سوی خرماها
پر
تا
ب کردیم
خرما
فراوان
بر زمین ریخت
ولی ما دیگر
دست
نداشتیم...!


.................

کیومرث منشی زاده

عشق چیز مردانه ای ست
گاهی لخت توی خانه می گردد
گاهی روی تختت می خوابد
و گاهی که می خواهی
روی شانه های ارضا شده اش گریه کنی
رفته است
................
سید مهدی موسوی

پرده های اتاقت را

.................

عباس صفاری

 به سينه مي زندم سر، دلي كه كرده هوايت

دلي كه كرده هواي كرشمه‌هاي صدايت

نه يوسفم، نه سياوش، به نفس كشتن و پرهيز

كه آورد دلم اي دوست! تاب وسوسه‌هايت

ترا ز جرگه‌ي انبوه خاطرات قديمي

برون كشيده‌ام و دل نهاده‌ام به صفايت

تو سخت و دير به دست آمدي مرا و عجب نيست

نمي‌كنم اگر اي دوست، سهل و زود ، رهايت

گره به كار من افتاده است از غم غربت

كجاست چابكي دست‌هاي عقده‌گشايت؟

به كبر شعر مَبينم كه تكيه داده به افلاك

به خاكساري دل بين كه سر نهاده به پايت

"دلم گرفته برايت" زبان ساده‌ي عشق است

سليس و ساده بگويم: دلم گرفته برايت

....

حسين منزوي

پس از سفر های بسیار و
عبور از فراز و فرود امواج این دریای طوفان خیز
بر آنم که در کنار تو لنگر افکنم، بادبان برچینم، پارو وانهم
سکان رها کنم، به خلوت لنگرگاهت در آیم
و در کنارت پهلو بگیرم
آغوشت را بازیابم و استواری امن زمین را زیر پای خویش.

..........

مارگریت بیکل
ترجمه احمدشاملو